skip to the content

Νεφρική Αναιμία

Είδη Χρόνιας Νεφρικής Νόσου και επιπλοκές

Διαβητική Νεφροπάθεια
Ο διαβήτης αποτελεί ενδοκρινολογική διαταραχή, κατά την οποία οι ιστοί δεν είναι σε θέση να απορροφήσουν και να χρησιμοποιήσουν τη γλυκόζη (σάκχαρο) για ενέργεια και η γλυκόζη συσσωρεύεται στο αίμα.

  • Ο διαβήτης προκαλεί βλάβη στα μικρά αιμοφόρα αγγεία και στους ιστούς σε ολόκληρο το σώμα, προκαλώντας επιπλοκές, όπως αμφιβληστροειδοπάθεια και νεφροπάθεια.
  • Οι νεφρικές βλάβες είναι σπάνιες κατά τα 10 πρώτα χρόνια του διαβήτη. Συνήθως περνούν 15 έως 25 χρόνια έως ότου παρουσιαστεί νεφρική ανεπάρκεια. Οι βλάβες από το διαβήτη στα νεφρά οδηγούν σε διαρροή λευκωματίνης, μιας πρωτεΐνης πλάσματος, στα ούρα (μικρολευκωματινουρία).
  • Με την πάροδο του χρόνου, αυξάνεται η διαρροή πρωτεϊνών, οδηγώντας σε εμφανή πρωτεϊνουρία και αυξημένη αρτηριακή πίεση. Η επίμονη πρωτεϊνουρία και η υπέρταση οδηγούν σε βλάβη των νεφρώνων. Τα αζωτούχα άχρηστα προϊόντα (όπως η κρεατινίνη) συσσωρεύονται στο αίμα, καθώς ξεκινά η νεφρική ανεπάρκεια.

Υπέρταση
Η υπέρταση αποτελεί τόσο αίτιο όσο και επιπλοκή της χρόνιας νεφρικής νόσου. Η υψηλή αρτηριακή πίεση μπορεί συνήθως να ελεγχθεί μέσω αλλαγής στον τρόπο ζωής (π.χ. άσκηση, μείωση του βάρους, διαχείριση του άγχους) καθώς και με φαρμακευτική αγωγή. Η υπέρταση βλάπτει άμεσα τα σπειραματικά τριχοειδή αγγεία και οι νεφρικές βλάβες, οδηγούν σε κατακράτηση νατρίου και νερού. Αυτές οι μεταβολές αυξάνουν την αρτηριακή πίεση.

Σπειραματονεφρίτιδα
Η σπειραματονεφρίτιδα είναι φλεγμονώδης διαταραχή που επηρεάζει τα σπειράματα. Μπορεί να είναι πρωτοπαθής, στην οποία η σπειραματική ανωμαλία αποτελεί τη μοναδική νόσο που παρουσιάζεται ή δευτεροπαθής και οφειλόμενη σε άλλες ασθένειες, όπως λοιμώξεις, αγγειίτιδες και αυτοάνοσα νοσήματα.

Πολυκυστική νεφροπάθεια
Η πολυκυστική νεφροπάθεια είναι το τέταρτο σημαντικότερο αίτιο της χρόνιας νεφρικής νόσου και χαρακτηρίζεται από ανάπτυξη κυστών που περιέχουν υγρό στα νεφρικά σωληνάρια των νεφρώνων.

Επιπλοκές της Χρόνιας ΝεφρικήςΝόσου
Οι επιπλοκές της χρόνιας νεφρικής νόσου επηρεάζουν ουσιαστικά κάθε σύστημα οργάνων στο σώμα και περιλαμβάνουν:

  • Διαταραχές στα επίπεδα των υγρών και των ηλεκτρολυτών
  • Ενδοκρινολογικές (ορμονικές) και μεταβολικές διαταραχές
  • Νευρομυικές διαταραχές
  • Υπέρταση και καρδιαγγειακές διαταραχές
  • Δερματολογικές διαταραχές
  • Γαστρεντερικές διαταραχές
  • Αιματολογικές και ανοσολογικές διαταραχές

Η Αναιμία είναι από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας ασθενής με χρόνια νεφρική νόσο. Περίπου 25% των ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο πρώιμου σταδίου έχουν νεφρική αναιμία και η συχνότητά της αυξάνεται σε περίπου 90% στο τελικό στάδιο, όταν η αιμοδιύλιση καθίσταται απαραίτητη. Το φορτίο της νεφρικής αναιμίας αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς η επίπτωση νόσων όπως ο διαβήτης, συνεχίζει να αυξάνει.

Η κύρια αιτία της αναιμίας στη χρόνια νεφρική νόσο είναι μια ανικανότητα του νεφρού να εκκρίνει επαρκή ερυθροποιητίνη, την ορμόνη που ρυθμίζει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων. Η αναιμία προκαλεί εξασθένηση και κόπωση, επηρεάζει τη γνωστική λειτουργία και έχει αρνητική επίπτωση στην ποιότητα ζωής. Επίσης, συμβάλλει στην εμφάνιση και την εξέλιξη καρδιαγγειακής νόσου και συνδέεται με αυξημένη νοσηλεία, κόστος περίθαλψης και θνησιμότητα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο.